Gdynia: Historyczne zdjęcia miasta od 1926 roku. Unikalne czarnobiałe fotosy. Jakie zmiany zaszły?

Miasto się zmieniło na lepsze, wyładniało i rozbudowało się - zabytków wielu nie ma ale położone wśród wzgórz zielonych i rzek wpływających do morza ma swój urok...... LECZ >>>
Cóż z tego jak ludzie mieszkający w tym mieście są poróżnieni. Tyle samo jest bardzo bogatych jak i skrajnie biednych. Jeden obok drugiego przechodzi a optymizmu nie widać. Bynajmniej podczas rozbudowy miasta - w latach dwudziestych XX wieku praca była i nawet stać było na wybudowanie drewutni w "Drewnianej Warszawie" bądź "Pekinie" ( mi.i.n za pomocą koni pociągowych ) a teraz za te mierne pieniądze to chyba tylko ziemiankę można wykopać a i tak tam podatek od luksusu zapuka. Wszędzie inwigilacja na każdym kroku, kamer ci u nas dostatek... za biednych się biorą a miliony sami kradną... Płodzić każą, jak czasu dla potomnych nie ma. Pracować Bóg wie ile - najlepiej do śmierci... Służba zdrowia leży, człowiek umierający czeka miesiącami, latami....na swój "ostatni zabieg". Ulice podziurawione jak ser królewski. Lepiej iść do lasu i pomarzyć o lepszej Gdyni - dla wszystkich równych

Na zdjęciu 43 jednym z absolwentów jest mój chrzestny kpt. ż. w. Leszczyński, urodzony na Oksywiu, który potem uczestniczył we wrześniu 1939, a potem cudem uniknął "branki" Niemców i do końca wojny się ukrywał. A po wojnie był jednym z założycieli PRO. Jego stryj, był bosmanem na Darze Pomorza i umarł na nim w Szwecji podczas internowania w II WŚ a z kolei jego szwagier, mój dziadek, był jednym z budowniczych portu. Takich histori pojedynczych osób związanych z historią miasta tylko w mojej rodzinie jest znacznie więcej. A przecież wielu ludzi ma w Gdyni wielopokoleniowe korzenie. To jak mam nie kochać tego miasta?